Louis-Ferdinand Céline «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας»

Image

Αν πρέπει σώνει και καλά ν’ αγαπάς κάτι, με τα παιδιά ρισκάρεις λιγότερα απ’ ό,τι με τους ενηλίκους, σου επιτρέπεται τουλάχιστον η ελπίδα ότι θα ‘ναι λιγότερο γομάρια από μας, αργότερα. Δεν ξέρεις.
Στην πελιδνή φατσούλα του, σιγοχόρευε εκείνο το απέραντο μικρό χαμόγελο της αγνής στοργής, που ποτέ δεν μπόρεσα να το ξεχάσω. Μια χαρμοσύνη για το σύμπαν ολόκληρο.
Ελάχιστα πλάσματα έχουν, άμα καβατζάρουν τα είκοσι, λίγη ακόμα απ’ αυτή την πηγαία στοργή, τη στοργή των ζώων. Ο κόσμος δεν είναι εκείνο που νομίζαμε! Αυτό είναι όλο! Αλλάξαμε λοιπόν κι εμείς μούτρα! Κι όχι λίγο! Αφού λαθέψαμε! Γινόμαστε σκέτα κτήνη, στο άψε σβήσε. Να τι μας απομένει στη φάτσα μετά τα είκοσι! Ένα λάθος! Η φάτσα μας δεν είναι παρά ένα λάθος.

Advertisements

Louis-Ferdinand Céline «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας»

Ariko

Έπεφτε κάμποσο κλάμα στο πανηγύρι λόγω των παιδιών 
που στριμώχνονταν κατά λάθος εδώ κι εκεί 
ανάμεσα στις καρέκλες και των άλλων επίσης που τους μαθαίναν 
ν' αντιστέκονται στις επιθυμίες τους, 
στις μικρές μεγάλες χαρές που θα τους δίναν τόσοι 
και τόσοι γύροι πάνω στα ξύλινα αλογάκια.
Πρέπει να επωφεληθείς απ' το πανηγύρι για να διαμορφώσεις 
χαρακτήρα. 
Δεν είναι ποτέ πολύ νωρίς για ν' αρχίσεις. 
Δεν το ξέρουν ακόμη τα πουλάκια μου πως όλα πληρώνονται. 
Θαρρούν πως είναι από καλοσύνη που, 
πίσω απ' τους φωτισμένους πάγκους, 
οι μεγάλοι προτρέπουν τους πελάτες ν' αγοράσουν 
τα θαύματα που τα σωρεύουν 
και τα εξουσιάζουν και τα περιφρουρούν με τσιριχτά χαμόγελα. 
Δεν γνωρίζουν το νόμο τα παιδιά. 
Είναι με σκαμπίλια που τους τον μαθαίνουν το νόμο 
οι γονείς και τα προστατεύουν απ' τις απολαύσεις.


Εκδ. Εστία, μτφρ. Σεσίλ Ιγγλέση-Μαργέλλου

Αρχείο

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 27 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: